Çanakkale ruhu bizi biz yapan, milletçe tek vücut olduğumuz ve kendimizi bulduğumuz asil bir ruhtur. Çanakkale ruhu vatanın bölünmezliği yolunda ölüme severek giden bir ruhtur. Bütün imkansızlıklara rağmen, imkanların seferber edildiği, yaşatma uğruna yaşamış ve yaşatma uğruna ötelere pervaz etmiş ölümsüz bir ruhtur.
Çanakkale ruhu yedi düvele karşı meydan okumuş kahraman ecdadımıza unutulmaz destanı yazdıran olağanüstü bir ruhtur. Yani milletimizi millet yapan değerlerden müteşekkil bir ruh. Biz bu ruhla var olduk, bu ruhla yoğrulduk ve bu ruhla kendimizi bulduk. Şimdiler de ne oluyor ki bize birbirimizi yiyoruz veya birbirimize bu kadar kolay düşürülüyoruz? Sebebi nedir bütün bu kavgaların? Bana göre bunun sebebini Çanakkale ruhunu bilmemekte aramak lazım. Çanakkale ruhunu yaşatamamak ve bu ruhu gençliğe anlatamamakta aramak lazım. Peki, Çanakkale unutulmaz yapan ruh nasıl bir ruhtur? Milletimiz bu zorlukları nasıl aştı ve bu günlere nasıl geldik milletçe? Memleketimiz nasıl kurtarıldı? Nasıl payidar olduk? İsterseniz bu soruların cevabını bu hafta sizinle paylaşmak istediğim şiirimde bulmaya çalışalım. Hissiyatınıza az çok tercüman olabilirsem ne mutlu bana. Yorum sizin…
ÇANAKKALE RUHU
Ezeli düşmanlıkla birleşmişti devletler,
İşgal planlarıyla sarsılıyor yurdumuz,
Sıcak denizler için besleniyor ümitler,
Geçit vermedi ordum, kurtarıldı yurdumuz.
Hedef belirlenmişti, boğazın siperleri,
Çepeçevre kuşatmış müttefik kuvvetleri,
Düşmana hücum etti Anadolu erleri,
Kan gövdeyi götürdü, kurtarıldı yurdumuz.
Düşmanlar saldırıya geçmişken her yandan,
Anadolu’m haykırdı: Vazgeçmeyiz vatandan!
Yediden yetmişe dek koşuştular dört koldan,
Birlikten kuvvet doğdu, kurtarıldı yurdumuz.
Bağımsızlık uğruna çok neferler can verdi,
Öksüz kaldı yavrular, ana da evlat derdi!
Muzaffer olunursa bütün dertler biterdi,
Sabır ve metanetle kurtarıldı yurdumuz.
Kahramanlık ör neği sergiledi ecdadım,
Huzur bulsun istedi benden sonra evladım,
Gelibolu koyunda istisnasız her adım,
Şehitler verilerek kurtarıldı yurdumuz.
Asımın nesli o gün yeni bir destan yazdı.
Zalimin zulmüne de kayıtsız kalamazdı.
İmanın kuvvetine hiçbir güç dayanmazdı.
İnançla gerilerek kurtarıldı, yurdumuz.
Boğazın sularını boyasak da al ile,
Düşman bilmelidir ki geçilmez Çanakkale,
Mehmetçiğin kanıyla kapıldılar bir sele,
Boğulup da gittiler, kurtarıldı yurdumuz.
Sahip çıkarsa nesil dününe, yarınına,
İlmine, irfanına ve kardeşlik bağına,
Göz dikemez hiç kimse vatanın toprağına,
Adanmışlık ruhuyla kurtarıldı yurdumuz.
İsa Gazel
